Niceleri gitti de fizan ellere
Duygulanmadın ardından o ellere
Sen giderken döndüm ben akan sellere
Bir noktaya düşen bin yağmur misali

Binerken trene gözlerim ırmaktı
Gün boyu sensizliğine yaş bıraktı
Belki döner diye yollarına baktı
Melul melul bakan bir mağdur misali

Bir teselli uydurmuşum sen gidince
Şiirler yazıyorum elim değince
Dökülüyor kaleme sözler hazince
Efkar ile avunan gurur misali


Kaynak: Engin Namlı