Karadeniz yola düşme vaktidir
Açıver yüzünü gün ağarmadan
Yıka alnındaki kara yazıyı
Sularını kan ile yoğurmadan

Uçar kor yüreğim uçar
Düşer yollara
Karalarla yaralarla
Konar güllere

Sana koştum işte yayla göçünde
Türkünü söyledim dağlar içinde
Biz özlemi birde düşü sor bana
Yıllar geçer sevdam hep on üçünde


Kaynak: İbrahim Karaca